عِنْدَ اللَّهِ وَ صَلَواتِ الرَّسُولِ ؛ زيرا رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله براى صدقه دهندگان دعاى خير و بركت و براى ايشان طلب مغفرت مىكرد ، چنان كه وقتى ابو اوفى صدقه داد ، آن حضرت گفت : خدايا آل ابو اوفى را رحمت كن ، و چون انفاق سبب مغفرت و دعا مىشود ، خداوند فرموده است : يَتَّخِذُ ما يُنْفِقُ قُرُباتٍ . . . و صلوات : آنچه انفاق مىكند تقرّب به خدا و دعاى خير پيامبر حساب مىكند . أَلا إِنَّها قُرْبَةٌ ؛ در اين عبارت خداوند گواهى مىدهد كه آنچه انفاق كننده معتقد است ، راست است : داده‌هايش باعث نزديكى او به خدا و دعاى پيامبرش مىباشد ، و به وسيلهء دو حرف تنبيه : « الا » و تحقيق : « انّها » كه حاكى از ثبات امر و تحقّق آن است ، جمله را شروع ، و اميدوارى انفاق كننده را تصديق فرموده است ، و جملهء : « سَيُدْخِلُهُمُ اللَّهُ » نيز به همين منظور است ، زيرا « سين » مفيد تأكيد و تحقّق وعده است ، « قربة » با ضمّهء « راء » نيز قرائت شده است . [ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 100 ] وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرِينَ وَ الْأَنْصارِ وَ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ وَ أَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ( 100 ) ترجمه : و پيشگامان نخستين از مهاجرين و انصار ، و آنان كه به نيكى از اينها پيروى كردند ، خدا از آنها خشنود و آنان نيز از خدا خشنودند ، و برايشان باغهايى از بهشت آماده ساخته كه جويها ، در آن روان است ، و براى هميشه در آن ، جاودانند ، و اين است كاميابى بزرگ . ( 100 ) تفسير : وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرِينَ ؛ اين گروه ، كسانىاند كه به هر دو قبله نماز